Proslava Svetog Martina u Nemačkoj školi Beograd
9. December 2016
Pekli smo najukusnije božićne kolačiće
10. December 2016

Dirljiva istorija škole iza stakla

Šta zajedničko imaju nuklearni fizičar, sinovi oficira garde kralja Aleksandra i krepka i čila dama, koja se već 14 godina bori da ispravi zločine koje joj je komunizam u Jugoslaviji naneo. Svi oni su bili učenici srpsko-nemačke škole, koja se 1933. godine uselila u novu zgradu u današnjoj Resavskoj ulici broj 58.
Naša alumna (bivša učenica), Olivera Karlson rođ. Šuster (Olivera Carlson, rođ. Schuster), bila je 23.11.2016. počasni gost na otvaranju dve vitrine koje svedoče o istoriji škole, a koje je organizovao stručni aktiv predmeta istorija. Gospođa Olivera je te vitrine darovala svojoj nekadašnjoj obrazovnoj ustanovi.
Jedna od vitrina je posvećena istoriji porodice Šuster (Schuster), koja je sredinom 19. veka emigrirala iz mesta Iglau u Češkoj. Šusteri su veoma brzo postali poznati limari, pa je tako pradeda Olivere Šuster stavio krov na Vaznesenjsku crkvu u Ulici admirala Geprata, postupak koji i danas stoji zabeležen u rukopisima crkvenih knjiga. Njen otac je dobio najviši orden Kraljevine Jugoslavije i dozvoljeno mu je bilo ukrasiti svoju radnju slovima „Hofspengler” (dvorski limar). Njegove tri ćerke Emilija, Antoineta i Olivera pohađale su ovu školu u potpuno novoj i moderno opremljenoj školskoj zgradi, čiji je kamen temeljac postavljio tadašnji ambasador, a kasnije i borac za slobodu, Ulrih van Hasel (Ulrich van Hassell).
Ipak, nakon što su Crvena armija i partizanske jedinice u oktobru 1944. ušle u Beograd, završio se i bezbrižan porodični život. Anton Šuster (Anton Schuster) je uhapšen i nekoliko dana kasnije ubijen. Pretpostavlja se da ga je neko izdao, verovatno zbog njegovog poseda ili možda zato što je njegovo prezime zvučalo nemački. Do danas mu se ne zna za grob.
Olivera Šuster (Olivera Schuster) se otmeno zahvalila nemačkom jeziku, koji je naučila u našoj školi. Time su joj postavljeni temelji za dalji profesionalni život, koji ju je vodio u Nemačku, Holandiju i Ameriku. Kao penzionerka se 2002. godine vratila u Srbiju i ubrzo izborila za rehabilitaciju svog oca. Do danas nastoji da povrati imovinu Antona Šustera (Anton Schuster), koju je komunistička posleratna vlada eksproprisala.
Dok je jedna vitrina posvećena isključivo porodici Šuster, druga prikazuje istoriju Nemačke škole Beograd, čije je rođenje bilo 1854. godine. Izložene su, između ostalog, fotografije odeljenja, svedočanstva, školske knjige i sveske, kao i arhivski spisi. Posetioci današnje obrazovne institucije mogu – čak i bez vodiča – steći jasan uvid u raznoliku istoriju škole.
Obe vitrine su osmislili, opremili i obeležili članovi sekcije za istoriju (Sinead Roth, 9. razred, Aisling Roth i David Schiesser, 11. razred).
Pre nego što su vitrine otvorene u prisustvu zamenika direktora škole (gospodina Herolda), prisutni roditelji, učenici i drugi zainteresovani – njih ukupno 50, mogli su pratiti objašnjenja vrsnog poznavaoca nemačke manjine u Jugoslaviji. Dr Zoran Janjetović sa instituta za noviju istoriju Srbije održao je predavanje na nemačkom jeziku o Dunavskim Švabama, njihovim običajima i tradiciji sve do njihovog progona posle 1944. godine. Među prisutnima su bili i predstavnici nemačke i austrijske ambasade, austrijskog kulturnog foruma i GIZ-a (Nemačkog društva za međunarodnu saradnju)
Ah da – pa ko je tačno bio nuklearni fizičar, koji je pomenut na početku? Radi se o prof. Đuri Krmpotiću, koji je ranije radio u misterioznom Institutu za nuklearne nauke. A oficir garde? Zvao se Aleksandar Dimitrijević i imao je dva sina, Pavla i Petra, koji su bili đaci naše škole. I dalje se istražuje da li među bivšim učenicima postoji još i drugih „poznatih ličnosti“.
Nastavak sledi!